Fotogalerij

 

viering SAS te Kortrijk

GOLDEN SPIKE 15 DECEMBER 2017

Beste Leden, Hierbij alvast de foto's van onze ploeg die een schitterend resultaat heeft neergezet met als kers op de taart DE WISSELBEKER 2017/2018 is voor ons dit jaar!!! Uitgebreid verslag over dit evenement volgt nog.

DOMBURG - WALCHEREN November 2017

Deze uitstap hebben wij voor de eerste maal samen met Regionale Antwerpen gedaan. Het was een UITSTEKENDE samenwerking en prima georganiseerd. Een uitstap die de volgende jaren zeker in ons agenda zal blijven voorkomen.

Operatie STORM TIDE

Ook dit jaar leverde onze kring een heel aantal vrijwilligers voor deze oefening. Ondanks het "misverstand" van mezelf (Ronny) waren onze leden er toch in geslaagd om binnen het uur na oproep aanwezig te zijn in de Kazerne te Tielen. De verantwoordelijke voor de oefening in Burcht Geert Van Roey was dan ook zeer tevreden over onze opkomst. Wij zullen volgend jaar wanneer deze oefening zal plaatsvinden in de omgeving tussen Koksijde en Zeebrugge zeker paraat staan. Met dank aan het ganse korps 3Bn Para voor hun toelating en goede zorgen voor al vrijwilligers.

Korpsmaal 2017 De Notelaar Kasterlee

Hierbij de foto's van ons jaarlijks Korpsmaal. Het was alweer een zeer groot succes door de waardering van onze leden naar het bestuur toe. Geniet van de foto's die de vrijwilligers gemaakt hebben naar best vermogen. Het is de herinnering die uiteindelijk telt.

Wandeling te Barvaux - Gouvy door leden van onze kring.

Trektocht GR 57 Barvaux- Gouvy Van zondag 10-09 tot vrijdag 15-09 Deelnemers: Rik Gillebert, Paul Lambrechts, Robert De Trogh, Julien Dieudonné en Duck, Roger Maes, Paul Vergauwen. Daar er geen boekje van de GR meer te vinden was, zijn wij maar op goed geluk en met de wandelkaarten van A.S. Adventure op stap gegaan. De bedoeling was van rond de 20km per dag te stappen en te kamperen in het bos of eventueel op een camping. Aangekomen in Gouvy konden wij de trein terug naar huis nemen. Totaal afstand was 115 km. De vooruitzichten van de weersomstandigheden waren slecht en er werd veel regen voorspeld. Zondagmorgen waren wij weg met de trein Tunhout-Lier-Leuven-Luik- Barvaux. Dag 1 Barvaux- Soy. Aangekomen rond 11h00 moesten wij volgens de oude beschrijving, (die wij hadden afgedrukt van het internet), in Barvaux de spoorlijn over 300 m noord, richting Hamoir volgen. Wat stelden wij vast, wij moesten al pal oost vertrekken, een goed begin. Na een tijdje gewandeld te hebben kregen wij een splitsing met een kruis aan onze linkerkant, iedereen was overtuigd dat wij dus het rechter pad moesten nemen. Tot wij een tijdje later plots voor een rijweg stonden zonder merktekens, wij zaten verkeerd, even de weg gevolgd en terug naar onze route met al één km extra in onze benen. Wij kwamen daar Vlaamse wandelaars tegen die een daguitstap maakten vanuit hun vakantiehuis, de Julien had zoveel aantrek met zijn hond dat hij pardoes achterover sloeg op zijne rug en van zijn schoon rond Tefal bakpannetje een ovaal spul maakte. Verder naar het dorpje Wéris dat als een van de schoonste van Wallonië beschreven staat, na een korte stop aan de kerk om wat eten binnen te doen zijn wij verder richting noord gestapt. Wij wisten dat wij naar het zuiden moesten maar de GR gaat alles bezoeken wat er ook maar te zien is, een kapel- watermolen- oude stenen met namen als Le Lit Du Diable en Pire Hena. De Rik kreeg het hier al wat op zijn heupen van die GR, wij zijn gekomen om te stappen maar niet om toertjes te maken met meer dan 20kg op de rug. De tocht ging verder naar Erezée en verder naar Soy, wij waren door het bos aan het lopen en kregen plots een mooie verharde weg onder de voeten, een Ravell die over een oude spoorlijn liep, het was aangenaam stappen op zo’n mooie weg tot wij aan het einde kwamen en geen tekens meer vonden, weer te ver gelopen, na even gerust te hebben keerden wij op onze stappen terug en juist waar de mooie verharde wandelweg begon hadden wij rechts het bos moeten ingaan, het merkteken zat goed verstopt achter de overhangende takken, en het kruis links hadden wij ook niet gezien! De aanduidingen waren slecht onderhouden en niet goed zichtbaar. Een beetje verder boven op de kam besloten wij ons bivak op te zetten. Wij waren nog maar juist opgesteld of Roger kwam al vragen of wij geen borreltje wilden, hij had 2 flessen oude jenever bij en wilde van dat gewicht af geraken, wij ons opgeofferd en de eerste fles was vlug soldaat. Om 8h ons tentje in en het begon flink te waaien, en rond 2h ‘s nachts ook nog flink te regenen, maar tegen zonsopgang was er terug wind en alles was droog toen wij moesten inpakken. Dag 2 Soy- Marcourt Aangekomen in Hotton hielden wij halt langs de Ourthe, en ter plaatse snel een brood gekocht zodat wij ons middagmaal konden verorberen. Een lokale visser liet ons zien hoe je forel moet vangen, het was zijn derde al. De Julien begon zijn pan al in te smeren tegen dat wij gingen vissen, hij had een werphengel bij. De Rik had last aan zijn voet en was er niet gerust in, een stekende pijn aan de hiel, afwachten hoe het verder zou evolueren. Bij het verlaten van Hotton moesten wij weer omhoog, de GR loopt hier langs de grotten van Hotton, wij moesten weerom een hele toer maken en op het laatste waren er geen merktekens ook, dit was van het goede teveel, wij zouden onze eigen GR maken en minder op en af lopen, voor onze benen en rug te sparen. Nadat wij eerder de Ourthe gevolg hadden, zagen wij voorbij Rendeux een camping van de Floreal keten“ camping Festival” normaal was de prijs hier12,5 euro voor een tweepersoonstent. Er was niemand op de receptie maar na een telefoontje naar de beheerder mochten wij onze tenten opzetten, de beheerder zou de volgende dag om 8h 30 komen om af te rekenen. De toiletten en de douches waren goed verzorgd. Wij hebben ons potje gekookt op het terras van de cafetaria onder de grote parasols, wat een luxe. En daar was onze Roger weer, wie wil mij helpen om mijne rugzak nog wat lichter te maken ? We begonnen met kleine borreltjes en ze werden alsmaar groter, met plastieken drinkbekers ging het sneller. De tweede fles van Roger had ook zijne geest gegeven, maar het was nog veel te vroeg om te gaan slapen, dus grote Paul toverde ook nog een fles jonge jenever tevoorschijn, er was de vorige dag al wat uitgegaan maar we konden voort genieten, de tongen werden losser en de fles geraakte leeg, geen probleem kleine Paul had ook nog een zakfles bij en de Rik een drinkbus vol oude jenever, na een tijdje de gingen de eersten hun tent opzoeken die maar 20m verder stond en zij hoorden de verhelderende gesprekken van degenen die overbleven. Op laatst waren wij nog met twee, de Julien en grote Paul, nu had de Julien toch nog wel zijne vaste wandeldrank bij “ Obstler +40° “ dit was van het goede teveel, wij zijn op een gegeven moment rechtgestaan en al vallend en opstaand naar ons tent gesukkeld, den Duck ( 63 kg ) die dacht dat wij aan het spelen waren sprong bij elke tuimelpartij boven op mij om mij te likken en te knuffelen, de Julien die meer last had met mij dan met hemzelf kon niet meer van het lachen, aan onze tent aangekomen had de Rik een valstrik gespannen, hij had zijn spankoord van zijn tent schuin voor mijn tent gezet, en lap, daar lag ik weer, blijf nu maar liggen zei de Julien, ge bent thuis. Mijn bottinekes maat 47 uitgedaan en geslapen zoals een os, zonder slaapzak, de antigell deed zijn werk. Naar het schijnt heb ik heel de nacht het relaas gedaan van onze avond. Dag 3 Marcourt- Maboge Na wat fris water over mijn hoofd waren wij weeral klaar om aan de volgende dag te beginnen, lekker ontbeten, maar er was een probleem, de beheerder zag bij het openen van de deur van de cafetaria dat er inbraaksporen waren, het slot was geforceerd, het scheelde niet veel of de dieven hadden binnen gezeten het hout aan de binnenkant van het slot was afgescheurd. Maar dieven, die waren er niet geweest, wie zou durven met zo’n kloeke stappers in de buurt, maar dronken stappers dat kon wel. Daar mijn pet in de hoek van de deur lag, was de dader snel gevonden, waarschijnlijk ben ik de kant van de deur opgevallen en den Duck ook nog op mij gesprongen of de Julien heeft mij nog wat geduwd-), we hebben er de hele dag om gelachen en we zullen er nooit uit geraken. Na excuses aan de beheerder kregen wij allen een lekkere tas koffie en moesten maar 5 euro de man betalen voor onze overnachting. Inderdaad dit was camping ‘Festival’. Vertrokken langs een rustige weg, kwamen wij na een tijdje in Jupille een adventure kamp tegen, men kan hier allerhande avonturen beleven, kanovaren, rotsklimmen ( klettersteig) touwparcours enz. men moet hier wel voor inschrijven en het is verboden op eigen houtje het klimparcours te gebruiken, het was wel een heel mooie klettersteig, we kregen al goesting. maar we moesten verder. Rond de middag kwamen wij in La Roche aan, het weer zag er dreigend uit maar het bleef droog, na wat overleg namen wij een terrasje van een frituur vlak bij het gemeentehuis. Iedereen kreeg goesting in een frietje met snack, en daar een pilske bij. Den Duck heeft mee mogen genieten want de meesten kregen hun friet niet op, na de middag klaagden de meesten over een zware maag en inderdaad frieten is geen eten voor stappers. In de late namiddag kwamen wij aan camping Ardenne, en zoals de vorige camping was deze ook bijna gans verlaten. De kantine was dicht en we moeten weerom de beheerder bellen, hij ging langskomen, en wij mochten ons opstellen op min. 8 meter van de Ourthe. De prijs was hier 9 euro voor de camping en extra 1,5 euro voor de douche. De beheerder was alles behalve vriendelijk. Hier gingen wij onze viskunst bewijzen, “ Julien waar is de kaas, want den barbeel lust dat graag? De kaas? den Duck heeft die gans opgegeten, zelfs de korsten”, miljaar, dan moeten we het met brood proberen, maar wie zoals ik veel gevist heeft, weet dat brood moeilijk aan de haak te houden is en na de tweede worp was het van dat, het brood naar de ene- en den dobber naar de andere kant. Maar de Julien had de oplossing salami !, salami Julien ? maar waar heb je die gekocht? Gene paniek mannen het is Ardeense, de Juul dacht waarschijnlijk dat hier vleesetende haaien zaten, maar het was noppes, een kunstvisje zoals die visser in Hotton had veel meer succes gehad. En zeggen dat de Julien zoveel boter bijhad en zijn ronde pan een echte langwerpige vispan was geworden na zijn val. De Roger zijn goede maar oude wandelschoenen van Lowa begonnen het nu helemaal te begeven, de schoenlapper had zijn werk niet goed gedaan, het werd bang afwachten voor de volgende stapdagen. De Julien had last van zijn onderrug, waarschijnlijk doordat de rugzak niet juist op hoogte was afgesteld, de Rik heeft dit onder handen genomen en we hebben de Juul niet meer horen klagen. We hebben later allemaal onze voeten in de Ourthe verfrist en zelfs dan kwam er nog geen vis boven! De Rik zijn voet was veel beter en hij heeft ’s avonds meerdere keren geprobeerd om mij nog een borreltje aan te smeren maar hij ving ook bot, ik dronk nu alleen nog water-) Dag 4 Maboge- Nadrin Vanaf nu gingen wij eindelijk meestal vlak naast de Ourthe wandelen en werd ons pad vlak zo dachten wij, de Rik en de Robert die vroeger al meer in deze regio geweest waren wisten wel beter. Het begin was goed, en als er al een boom omgevallen was dan was die verzaagd, zodat wij door konden. Maar mooie liedjes duren nooit lang, rotspartijen omgevallen bomen, en gladde wortels en dat met +20 kg op de rug, er kwamen echte klimpartijen aan te pas. Na enige tijd gerust te hebben gingen wij voort, de Julien zijne rug was nu helemaal beter want hij ging zoals een springbok vooruit. Op een gegeven punt werd het pad zo slecht dat de Rik die mee op kop liep plots naar boven begon te klimmen, er was het voorbije week-end hier een trail geweest en de klimkoorden tussen de bomen hingen er nog, het was verdorie steil en zonder koorden had het ons nooit gelukt, het was een helling van meer dan 50°. Bovengekomen ging de Rik op verkenning uit, volgens mijn gedacht moesten wij rechtdoor of naar rechts over het pad afdalen naar de andere kant zodat wij de bocht van de Ourthe konden afsnijden. De Rik die verder de kam wilde volgen richting Le Hérou, is op een gegeven ogenblik naar beneden gegaan, volgens hem op aangeven van de Robert die een mooi pad zag, wij als trouwe volgers achterna en daar was de Ourthe terug, kleine Pol was bij de beklimming zijne mooie wandelstok verloren, hij was van de steile helling gegleden, en ik mocht hem niet gaan terughalen, zelfs niet zonder rugzak. Nadat wij allen beneden waren stapten wij verder stroomopwaarts, tot ik plots de boomstammen zag waar wij een halfuur vroeger hadden opgezeten “ dat kan niet! dat is niet waar! Jullie zien sterretjes” wacht dan maar even, zei ik, de rugzak uitgedaan en al lopend tot waar de trail naar boven begon, ik zag de wandelstok liggen en via de klimkoord kon ik mij tot bij de stok slingeren. De Rik moest het nu wel toegeven, wij hadden een toertje gemaakt. Onze GR klopte ook niet! Na wat overleg keerden wij op onze stappen terug en kwamen weer het parcours van de trail tegen, weer steil omhoog maar nu nog veel langer, als men dit parcours kan doen zonder rugzak en aangepaste kledij dan is dat niet zo erg, maar met die zware rugzak is dat andere koek, en wij hadden nog geluk dat het droog was. Nu zouden ze ons niet meer liggen hebben, we gingen de kam volgen richting de rotsformatie Du Hérou. Verschillende van ons hebben hier vroeger tijdens hun opleiding komen klimmen, en de Robert heeft hier in zijn jonge jaren met zijn lief andere toeren uitgehaald. Wij besloten hierna naar Nadrin te stappen en dan verder naar Filly. Bovengekomen was het eerste wat ik zag een café, en er brandde licht, maar toch gesloten, het waren de kinderen die in het café hun schoolwerk aan het maken waren. Na lang aandringen kregen wij toch een glas water, dat wij wel moesten betalen. Verder naar het dorp gaven ze ons goede vooruitzichten, er was een café een supermarkt en een restaurant, café gesloten, winkel gesloten maar er stond wel een drankautomaat die ons geplunderd heeft, indien je niet de juiste nummer duwde was je uw 2 euro kwijt en voor een pilsje moest je eerst uw paspoort of SIS kaart inbrengen, verboden onder de 16 jaar. Daar wij weer een tekort aan water hadden om ’s avonds ons potje te koken, had ik Robert op het gedacht gebracht om aan de pastorij vlak naast de kerk aan te bellen, daar moest wel water te krijgen zijn. En ja, we moesten allemaal met pak en zak binnenkomen bij pastoor Eusebius, hij is afkomstig van Nigeria, wij mochten plaatsnemen in de ontvangstkamer en de pastoor bracht water, koffie, bier ( 0,5 l) frisdrank en koekjes, en wij moesten alleen maar drinkwater hebben, maar deze mens was zo vrijgevig, hij vroeg zelfs of wij rijst lusten, hij wou nog gaan koken voor ons ook, maar dit was voor ons van het goede teveel. Na een leuke babbel en wat foto’s genomen te hebben zei de pastoor dat er een camping beneden aan het meer was. Wij hebben afscheid genomen en de gift van 12,5 euro uit onze groepskas werd ten stelligste geweigerd door de pastoor, wat een goed mens. Op de camping weer hetzelfde, geen man aanwezig, maar wel een telefoonnummer, wij moesten het geld 6x6 euro maar in de brievenbus steken, de eigenaar was onderweg en had geen tijd om af te komen. Er was wel een moeder met dochter uit het Antwerpse die ons alles aanwees, toiletten- douchen- standplaats tenten. Daar het weer er slecht uitzag had de Julien zijn tarp goed opgespannen en een paal in ’t midden gezet zodat wij droog zaten, ik 5 stoelen geleend van ene die zijn stacaravan te koop had gezet en per toeval niet thuis was. Wij hebben ze de volgende dag wel mooi gekuist teruggezet. Het begon te regenen maar we zaten droog, de Roger was verdwenen en kwam later met een zak vol bierblikjes terug, hij was bij de pastoor zijn geld gaan wisselen en had de automaat leeggemaakt, hij is daarna naar het dorp een steak gaan eten met wat glazen wijn in het restaurant om te bekomen van die helse dag , terwijl wij het bier opdronken. Onze tent in rond 20h30 en goed slapen terwijl het buiten regende dat het kletterde. Dag 5 Nadrin- Houfalize Wij hadden besloten om de volgende dag via de weg verder te stappen en de Ourthe te laten liggen waar ze lag. Via Ollomont en Filly zouden wij verder naar Houffalize stappen, wij waren nog maar pas vertrokken of er was twijfel, de Robert zijn I phone geraadpleegd en we moesten linksaf, na een tijdje toch nog eens controleren en we moesten terug, we waren al een afslag te ver, maar de vorige afslag was terug het kruispunt in het dorp waar wij vertrokken waren, miljaar, nu is het genoeg zei de Rik, met de bochtafsnijding van gisteren in herinnering, we gaan langs de grote weg en gedaan ermee! Iedereen akkoord en we waren weeral weg, het weer was slecht en de poncho deed zijn werk, het was zoals we beseften onze laatste wandel dag want morgen vrijdag gingen we terug naar huis. Gouvy zouden wij niet halen maar niemand was daar rouwig om, we hadden afwisseling genoeg gehad. Wij waren iets na de middag in Houffalize en hadden misschien nog tot Gouvy kunnen gaan (13km) maar het was genoeg geweest. Wij wilden eerst op de vrije camping boven in het Bois Blanche gaan bivakken maar aangezien dat wij op aanraden van de Vlaamse cafébaas beter de snelbus naar Luik konden nemen om 8h30, zijn wij maar beneden gebleven en gaan overnachten op camping Viaduct, een eindje terug van waar wij kwamen. Hier was wel de kantine open, de prijs voor een overnachting was 16 euro de man, één douchejeton inbegrepen. De cafébazin was een jonge blonde Poolse vrouw, en er waren er al die de nummer van hun tentplaats wilden doorgeven, De Julien ging vanavond spek met eieren bakken, wij hadden alles aangekocht in de Spar, ook brood en 3 flessen wijn. Nadat wij weer een tafel en 6 stoelen geleend hadden van onze gebuur die per toeval niet thuis was, hebben wij ons goed geïnstalleerd onder de Julien zijn tarp, de Robert en de Roger konden niet wachtten tot het eten klaar was, en gingen al een Achoufke drinken in de kantine, waarschijnlijk hebben zij het spek geroken want toen wij aan het eten waren kwamen zij eraan met een grote smile op hun gezicht. Nadat alles op was, zijn wij allen naar de kantine gegaan om onze laatste avond samen door te brengen, na enige pinten zijn wij in onze tent gekropen want om 6h moesten wij opstaan, de Rik ging ons wekken, maar de Robert was al van 5 h aan het rommelen en toen wij onze kop om 5h30 buitenstaken was de Robert al ingepakt. Na samen ontbeten te hebben op onze geleende tuinstoelen, zijn wij, na ons toilet gemaakt te hebben, (twee handen met fris water in ons gezicht) afgezakt naar de Place Lambert in Houffalize waar we de snelbus naar Luik namen, 5,5 euro pp, en aangekomen in Luik waren alle automaten stuk zodat wij zo op de trein mochten stappen, de conducteur op de trein zou ons een kaartje geven zonder meerkosten. Onze laatste fles wijn hebben wij op de trein leeggemaakt, en het smaakte. Besluit: het was een zware tocht zeker met die beklimmingen via de koorden. Een rugzak van boven de 20kg is niet te onderschatten, het eten slinkt wel elke dag, maar door de regen weegt uw tent ook een stuk meer. We stapte elke dag min 20km en de dagen vlogen voorbij, en we hebben allen dezelfde opleiding gehad, en we kunnen tegen een flinke stoot, iemand die dit vroeger nooit gedaan heeft, zou denken dat wij een vijs los hebben om met een zo’n zware rugzak over rotsformaties te klimmen met max 5cm voetsteun, en aan de andere kant de Ourthe, en langs een klimkoord steil omhoog te klouteren, wetende dat de oudste 73 en de jongste 59 jaar is. Mannen tot volgend jaar in mei maar we gaan het wel wat platter houden.

Wuustwezel 2017

Op een ceremonie te Wuustwezel waren er alweer enkele leden vertegenwoordigd in naam van onze kring. Dit was een ceremonie die ze hebben bijgewoond op eigen initiatief en dit in naam van onze kring. Wij wensen onze leden daarvoor van te harte te bedanken.

Trol of Orieentatiecross te Tielen

Op zondag 8 oktober was in de omgeving van ons lokaal de uitvalbasis om dienst te doen als start en aankomstplaats van een orientatiecross binnen het kader van TROL. Het was alvast een eer om deze atleten en hun medewerkers te verwelkomen aan onze lokalen. Dankzij alweer wat helpende handen was ook dit evenement alweer en succes voor zowel de organisatie van TROL als onze eigen vriendenkring.

Inzegening van onze vlag

Op zondag 1 oktober mochten wij Padre Johan Van Den Eeckhout verwelkomen om de plechtigheid van de inzegening van onze vlag te voltrekken. Er waren tal van genodigden op dit feestelijk gebeuren. Na de inzegening werden wij nog grandioos in de watten gelegd door onze dames. Onder leiding van Paula en Ria waren er al snel vele helpende handen om bij te staan waar nodig. Bedankt dames want ook zonder jullie hulp was dit nog niet eens de helft van wat wij als stoere mannen zouden kunnen.

Uitreiking mutsen te Marche-Les-Dames 3 augustus 2017

Dankzij onze uitstekende relatie met het 3Bn Para hadden wij de eer en het genoegen dankzij Majoor Marc Gellens om deze ceremonie te kunnen bijwonen. Er komen toch alweer een 13 tal onder-officieren en officieren bij te Tielen en 2 vrijwilligers. Wij hebben alvast de nieuwe para's verwelkomt en meteen reclame gemaakt over onze kring. De gasten konden het wel appreciëren dat wij ze van hart welkom heten in Tielen. Proficiat aan alle nieuwe para's en nu maar hopen dat de kazerne ook nog kan blijven bestaan.

Sinksenbraderij 4 - 5 juni in Kasterlee

Onze kring was dit jaar voor het eerst aanwezig op de Sinksenbraderij van Kasterlee. De samenwerking met onze vrienden van Nijlen verliep vlekkloos en zeker voor herhaling vatbaar! Wij hadden ook een tombola voor een duo sprong te winnen, de gelukkige was Griet De Kinderen die haar allereerste sprong op 9 juli zal maken in Schaffen om 11:00 uur. Wie interesse heeft komt gerust af om te supporteren. Dank aan alle medewerkers om dit evenement te doen slagen.

Herdenking Kolwezie te Oostende

Op zaterdag 27 mei was er alweer de herdenking van Kolwezi 1978. We mochten alweer bijzonder fier zijn op de ruime (ste) afvaardiging onder de andere Regionale.

Klimdagen in Marches Les Dames

Geniet van de foto's van Yvan Rooms

Memorial Day deel II Gerhard Gebauer

Hierbij de tweede fotoreportage van Memorial Day, je kan ze slideshow ook bekijken via Nieuwsberichten uit de Vriendenkring krijg je er meteen de Mars der Parachutisten mee bovenop.

Viering SAS te Kortrijk van 6 mei 2017

Op zaterdag 6 mei was er alweer de herdenking van de SAS-SOE op het kerkhof te Kortrijk. Onze Vriendenkring was alweer vertegenwoordigd door een mooie delegatie. Het valt steeds meer en meer op dat wij meestal in de meerderheid zijn wat betreft een afvaardiging. Een welgemeende dank aan onze leden hiervoor. We moeten ook melden dat Raymond Holvoet deze keer onverwachts niet kon aanwezig zijn op de viering wegens opgenomen met spoed in het ziekenhuis. Wij hebben in naam va de kring onze welgemeende beterschap overgemaakt via zijn echtgenote. Na de viering was er alweer de prachtige en uitgebreide ontvangst op het middeleuws stadhuis van Kortrijk en dit in aanwezigheid van de Burgemeester. Onze volgende afspraak in Kortrijk zal in September zijn bij de inhuldiging van de straten met als thema " namen van de SAS troepen en verwijzing naar de eenheden". Dit zal zeker gebeuren in aanwezigheid van de Minister van Landsverdediging en de Stafchf van het Belgisch Leger Compernolle en tal van genodigden. Later hierover meer nieuws. Geniet alvast van mijn eerste fotokes omdat onze Gerhard was verontschuldigd.

Uitstap naar Diksmuide en Ieper en viering met de Last Post

Hierbij de eerste foto's van onze uitstap naar Diksmuide en Ieper, uitgebreid verslag volgt in ons eerst volgende ledenblad einde april.

AV ANPCV in Kasteel van Beloeil

Naar jaarlijkse gewoonte was er dit keer een pracht van locatie uitgekozen. Wij hadden namelijk de eer en het genoegen te worden verwacht in het Kasteel van Beloeil. Er waren dit keer een record aantal inschrijvingen, "nl 570 manschappen" hadden zich ingeschreven om de viering mee te maken van het 50 jarig bestaan van het ANPCV en 75 jaar bestaan van de Special Forces, zij die hadden ingeschreven op het boek van de Special Forces konden hier hun exemplaar ophalen. Onze dank gaat ook uit naar onze vrienden van Regionale Antwerpen voor hun uitstekende samenwerking met onze kring. De afwezigen hadden dit keer groot ongelijk.

Wintertocht 82ste Airborne

Enkele leden van onze vriendenkring waren alweer van de partij op deze tocht en dit alweer in het gezelschap van onze mascotte " Duck ". Een uitgebreid verslag volgt nog in ons ledenblad.

Wintertocht St. Vith van 3 - 4 en 5 februari

Enkele sfeerbeelden van de deelnemers aan de wintertocht met speciale vermelding voor de mascotte DUCK!!!!!!

AV Vriendenkring 22 januari 2017

Sfeerbeelden van onze algemene vergadering van zondag 22 januari 2017 in de kazerne te Tielen.

Kersthappening - Deel 2 (foto's Jef Boex)

Hier dus nog wat foto's van onze Kersthappening. Een initiatief dat dit jaar zeker terug op ons programma komt.

Kersthappening lokaal vriendenkring

Onze laatste activiteit van het jaar was een VOLTREFFER !!! Bedankt aan iedereen voor het afgelopen jaar. Alle records werden dit jaar gebroken, onze uitstap, het tuinfeest, ons korpsmaal en de Kersthappening. Bij alle activiteiten werden een record aantal deelnemers genoteerd, uniek in het bestaan van onze club. Rest mij nog jullie allen te bedanken voor de steun en felicitaties aan ons bestuur. Wat onze Kersthappening betreft wens ik persoonlijk iedereen de heeft geholpen aan dit evenement te bedanken. Dus Paul, Rob, Robert, Cor, Marcel, Thieu, Julien, Frans, Paul Vergauwen, Eddy, Rik Stabel en Rik Gillebert, Pol en in het bijzonder de twee dames Paula en Ingrid die er op hun eentje hebben voor gezorgd voor de prachtige Kerstversiering in het lokaal, allen bedankt hiervoor. Als ik er toch eentje ben vergeten jij bent ook van harte bedankt!!!! Aan mezelf ook bedankt :-):-)

Bar-Bottom
© 2017 Alle rechten voorbehouden. Vriendenkring 3 Para - Regionale Tielen     I     Ontwerp & Realisatie : DSGDesign      I      Admin Panel